هجوم

من سواد سینمایی ندارم، اما از اونجا که فیلم‌سازی در دایره هنر قرار می‌گیره، می‌تونم نقدش کنم. بنظرم هنرِ یک هنرمند جاییه که نه تنها حرف مهمی برای گفتن داره، بلکه می‌تونه حرفش رو به مخاطبش منتقل کنه و اوج هنرش جاییه که یک مضمون سخت رو به ساده‌ترین شیوه بیان کنه و گستره زیادی از افراد جامعه مخاطبش باشن. هنر خواص خوبه اما ماندگار هم هست؟ مثلا در حوزه شعر، چقدر در طول یک مدت مشخص، اشعار سعدی و حافظ رو می‌شنوید و چقدر اشعار خاقانی رو؟ خاقانی هنوز هم در تاریخ ادبیات هست اما مخاطبانش به‌شدت خاص هستند و فقط برای گوشه بسیار کوچکی از جامعه زنده است! اما امثال حافظ و سعدی برای عامه مردم (اجتماع عوام و خواص) زنده‌اند.
نمی‌تونم بپذیرم که یک فیلم به‌علت داشتن داستانی پیچیده (که اتفاقا از دید نویسندگی فوق‌العاده بود)، یا شیوه خاص فیلمبرداری (پلان سکانس که بسیار جذابه) خوب تلقی بشه. مادامی که احساس کنم هر کانتنتی نتونست چیزی به من اضافه کنه، پس موفق عمل نکرده. البته باید این رو هم بگم که در دنیای مخاطبان خاص خودش، بسیار فیلم پرطرفداری هست و همه یک شاهکار محسوبش می‌کنن.

۱ لایک
۱۷ آذر ۲۳:۳۲ یک مسلمان
باهاتون موافقم...نمونه زیاد داریم تو عرصه ی سینمایی خودمون...فیلم های پر هزینه ای که نتونسته چیزی به خیلی ها اضافه بکنه...نمونه ی عینی و بارزش توی ذهن من معمای شاهه که چه ذوقی برای دیدنش داشتم اما وقتی دیدم خورد توی ذوقم...

متاسفانه...

۱۷ آذر ۲۳:۳۳ یک مسلمان
راستی یه سوال داشتم...شما برای فرانسه کلاس می رید؟ 
نمی دونید دیکشنری چی خوبه بگیریم؟ کتاب منظورمه نه نرم افزار....و این که فرانسه به انگلیسی خوبه یا فرانسه به فارسی...ممنون

این جلسه قراره که بهمون دیکشنری معرفی کنن. نتیجه رو بهتون اطلاع میدم حتما :)

۱۸ آذر ۰۶:۱۳ ناشناس
به نظرم اگه جایی برای تمرینها و آزمون و خطاهای خواص وجود نداشته باشه، کم کم خاصیتشونو از دست میدن. اگر عوام رو وادار کنند که هنر خواص رو دنبال کنند، این خوب نیست. ولی حالا این فیلم که تو گروه هنر و تجربه اکران شده، برای خواصه. چه اشکال داره؟ 

خواص چه خاصیتی دارن که از دست میدن؟
برای خواص بودن هنر چه ارزش افزوده‌ای داره؟ (باید برای پاسخ به این سوال، اول بدونیم چرا هنرهایی مثل فیلمسازی در جامعه هستند؟)

۲۱ آذر ۰۲:۲۰ ناشناس
چه میدونم! شما نوشتید هنر خواص. لابد یه خاصیتی داشتن که اینطوری نوشتید. خودتون بگید خاصیتشون چیه؟ 
سوال دوم هم، نمیدونم چی میشه جوابش. زیاد هم سینما نمیرم. تو شهرستان ما هم هنر و تجربه نیست. شما اگه رفتید آیا دیدید که جلوی عموم مردم رو بگیرند که وارد نشن؟ اگر جلوی عموم رو نمیگیرن، پس محدود به خواص نکرده اند، فقط یه کم از تو دست و پای عوام جمعش کردن که مجبور نباشن هر چی خواص ساختن رو ببینن. و اونا هم مجبور نباشن فقط هر چی سلیقهء عوام می پسنده، ارائه کنن. پس به نظرم فایدهء هنر و تجربه میشه کاستن از جبر همزبانی. 
+ من تو ذهنم این هست که وقتی کسی به چیزی مثل سینما نگاه حرفه ای و تخصصی داره، بخصوص وقتی که میخواد پیشرو باشه و مقید به مرزهای کلیشه ای نباشه ، احتیاج داره فضایی داشته باشه که ترکش های این مرزشکنی ها و تجربه آزمایی ها( شکلی و محتوایی) رو بگیره و نذاره مستقیم به قلب افکار عموم جامعه اصابت کنه. در عین حال چار تا آدم همزبان با خودش، ببینندش و نقدش کنند و تیزیش رو بگیرند، عاقبت نگری کنن یا حتی برعکس جسارتش رو گسترش بدند، و تجربه رو تکرار کنند شاید به یک سبک یا جریان فکری جدید برسند... 

از "هنر خواص" نتیجه گرفتید که خاصیتی دارند؟ البنه اگر منظورتون ویژگی متمایزکننده است، اگر نداشتند که به خواص و عوام تقسیم نمی‌شدند. ولی من برداشتم از حرف شما این بود که فایده‌ای دارند! که بنظرم فایده‌ای ندارند...
جواب این سوال رو هم تو پستم گفتم! هنر برای اینه که حرفی رو به عموم مردم بزنه، هدفمند هم هست! من نمی‌فهمم هنری که نه حرف خاصی برای گفتن داره و نه جامعه هدف قابل توجهی، اصلا چرا هست؟ گیرم که باشه، ماندگار نیست! چرا باید سراغ هنری رفت که نه حرفی داره، نه افراد زیادی مخاطب فعلیش هستن و نه ماندگاره؟
اصلا نمیدونم از کدوم حرفم اجبار کردن آدمها برای دیدن یک فیلم رو برداشت کردید!
رسیدن به یک سبک جدید خیلی هم خوبه، اما باز هم اگر که حرفی برای گفتن وجود داشته باشه که در قالب سبک جدید و پیشرو و مرزشکنانه گنجونده بشه!
البته من خیلی ریز از فیلم تعریف هم کردم! :)

۲۲ آذر ۱۳:۲۴ یک مسلمان
سلام

ببخشید معرفی نکردن دیکشنری؟

جمعه معرفی می‌کنن

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
گفتند:

یافت می‌نشود

گشته‌ایم ما!
آرشیو مطالب
مهر ۱۳۹۷ ( ۲ )
شهریور ۱۳۹۷ ( ۱ )
مرداد ۱۳۹۷ ( ۱ )
تیر ۱۳۹۷ ( ۲ )
خرداد ۱۳۹۷ ( ۲ )
ارديبهشت ۱۳۹۷ ( ۳ )
فروردين ۱۳۹۷ ( ۳۰ )
اسفند ۱۳۹۶ ( ۹ )
بهمن ۱۳۹۶ ( ۱۲ )
دی ۱۳۹۶ ( ۱۳ )
آذر ۱۳۹۶ ( ۸ )
آبان ۱۳۹۶ ( ۸ )
مهر ۱۳۹۶ ( ۴ )
شهریور ۱۳۹۶ ( ۴ )
مرداد ۱۳۹۶ ( ۸ )
تیر ۱۳۹۶ ( ۱۰ )
خرداد ۱۳۹۶ ( ۴ )
ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۴ )
فروردين ۱۳۹۶ ( ۱۵ )
اسفند ۱۳۹۵ ( ۷ )
بهمن ۱۳۹۵ ( ۸ )
دی ۱۳۹۵ ( ۴ )
آذر ۱۳۹۵ ( ۱۶ )
آبان ۱۳۹۵ ( ۲۵ )
مهر ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
شهریور ۱۳۹۵ ( ۱۸ )
مرداد ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
تیر ۱۳۹۵ ( ۲۶ )
خرداد ۱۳۹۵ ( ۱۷ )
ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
فروردين ۱۳۹۵ ( ۲۱ )
اسفند ۱۳۹۴ ( ۱۵ )
بهمن ۱۳۹۴ ( ۹ )
دی ۱۳۹۴ ( ۱۷ )
آذر ۱۳۹۴ ( ۲۳ )
آبان ۱۳۹۴ ( ۱۸ )
مهر ۱۳۹۴ ( ۱۱ )
شهریور ۱۳۹۴ ( ۵ )
مرداد ۱۳۹۴ ( ۱۰ )
تیر ۱۳۹۴ ( ۵ )
ارديبهشت ۱۳۹۴ ( ۱ )
خرداد ۱۳۹۳ ( ۱ )
شهریور ۱۳۹۲ ( ۴ )
مرداد ۱۳۹۲ ( ۱ )
تیر ۱۳۹۲ ( ۱ )
خرداد ۱۳۹۲ ( ۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۲ ( ۳ )
دی ۱۳۹۱ ( ۱ )
آذر ۱۳۹۱ ( ۳ )
آبان ۱۳۹۱ ( ۱ )
مهر ۱۳۹۱ ( ۲ )
شهریور ۱۳۹۱ ( ۱ )
مرداد ۱۳۹۱ ( ۳ )
تیر ۱۳۹۱ ( ۶ )
خرداد ۱۳۹۱ ( ۳ )
ارديبهشت ۱۳۹۱ ( ۳ )
فروردين ۱۳۹۱ ( ۲ )
اسفند ۱۳۹۰ ( ۱ )
بهمن ۱۳۹۰ ( ۲ )
آذر ۱۳۹۰ ( ۲ )
مهر ۱۳۹۰ ( ۲ )
مرداد ۱۳۹۰ ( ۲ )
موضوعات
دوستشان دارم (۱۹۰)
از خود نوشته‌هام (۱۷)
جامعه نشناسی (۵۰)
اتوبوس نوشته (۱)
صرفا تراوش ذهنی (۷)
موسیقی متن (۳۰)
آرزوهای ساده (۷)
تناسخ (۲)
اقتصاسی (۴)
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان