پذیرش یک‌عمر اشتباه، خیلی سخته🤧

درین مواقع یاد گوتلوب فرگه می‌افتم. خیلی شجاع بود در پذیرش غلط بودن مسیرش!

وای یاد امتحان تاریخ افتادم: فلانی که بود و چه کرد😁

(این چیزایی که می‌گم رو‌خودم خیلی نمی‌فهمم. بیشتر منش فرگه برام‌ مهمه)

فرگه سعی داشت ریاضیات رو بر اساس منطق تبیین کنه. خیلی روی موضوع کار کرده بود. ولی نقد برتراند راسل به او، همه چیز رو بهم ریخت.

راسل می‌گه: «هنگامی که به کمال و ایثار می اندیشم می بینیم، تا آنجا که می دانم، هیچ چیز با تعهد فرگه به حقیقت قابل مقایسه نیست. حاصل یک عمر کار او نزدیک به اتمام بود. بسیاری از آثارش با بی اعتنایی روبه رو شده بود، آن هم به سود کسانی که توانایی آنها بی نهایت کمتر از او بود. جلد دوم کتابش در آستانه انتشار بود. با این همه هنگامی که دریافت بنیادیترین اصل او خلل دارد واکنش او رضایتی عقلانی بود که به وضوح هیچ گونه ناامیدی شخصی در آن دیده نمی شد. این تقریبا کاری فوق انسانی بود و اشارتی گویا به کاری که از مردانی ساخته است که، به جای تلاشهای خام در کسب سلطه و شهرت، تعهد آنان به خلاقیت و معرفت است.»

چیه این آدمیزاد. دائم درگیر و مشغول ِ چیزهایی که خودش برای خودش ساخته. بیچاره آدمیزاد. 

شعر خیلی قشنگه.